Stadsjeugd nu ook als boek

Door Ton van den Berg


Henk westbroek reikt Stadsjeugd uit aan burgemeester Annie Brouwer

Eindelijk is Stadsjeugd, de populaire serie uit het Utrechts Nieuwsblad, verkrijgbaar als boek. Onlangs verscheen het boek met een serie verhalen van Utrechters die vertellen over de buurt waarin ze opgroeiden in de jaren veertig en vijftig van de vorige eeuw. Het boek is voor 12,90 euro verkrijgbaar in diverse boekhandels in de binnenstad van Utrecht. Voor wie daar niet terecht kan, het boek kan ook besteld worden via een e-mail aan info@utrechtseberg.nl (er komen dan wel portokosten bij).

Stadsjeugd werd door Henk Westbroek gelanceerd tijdens een bijeenkomst in het Volksbuurtmuseum Wijk C. Hij reikte het eerste exemplaar uit aan burgemeester Annie Brouwer die ook een voorwoord in het boekje schreef.

UTEREG ME STADSJIE

Wie Stadsjeugd leest ziet dat \'Het Utereg me stadsjie\' ervanaf spettert als een Utrechter vertelt over zijn of haar jeugd. In het Utrecht van toen was lang niet alles goed: woningnood, slechte hygiënische omstandigheden en werkloosheid. Maar als Utrechters hun verhaal doen klinkt weemoed door naar die tijd die hen zo dierbaar is geweest. Zorgen van vroeger ebben weg bij de gedachte aan de vredige jaren dat Utrechters dansten in de werfkelders, op zondag wandelden over uitgestorven straten in de binnenstad, de kermis bezochten op het Vredenburg.
Utrecht was een groot dorp. Restaurant Rutecks, melkhandel De Groot, buurtfeesten, de Hooipoort, dansschool Zegers, levensgenieter Leen Hulsebos. Alles hangt met elkaar samen. Logisch dat in de verhalen de Utrechters (legendarische) bekenden tegenkomen en soms zelfs ontmoeten ze zichzelf.
Sinds 2005 worden die Utrechtse verhalen verteld via de wekelijkse rubriek StadsJeugd, eerst in het Utrechts Nieuwsblad en later in het AD/Utrechts Nieuwsblad. Voor het eerst is, op veler verzoek, een selectie ervan gebundeld. Om Utrecht van toen te bewaren voor later.

----------------
HET VOORWOORD VAN BURGEMEESTER BROUWER IN STADSJEUGD

Schrijven met pen en inkt

Om maar meteen met de deur in huis te vallen: ik ben niet zo nostalgisch aangelegd als Ton van den Berg, de schrijver van dit boek. Maar ik kan me wel voorstellen dat mensen naar hun jeugd terugverlangen. Zeker als die jeugd zich in Utrecht heeft afgespeeld.
Dat was de bedoeling van Van den Bergs wekelijkse rubriek \'Stadsjeugd\', die hij begon in maart 2005. In het Utrechts Nieuwsblad, dat toen nog Utrechts Nieuwsblad was, jazeker.
Van den Berg riep Utrechters op herinneringen op te halen aan hun Utrechtse jeugd, met name als die viel in de jaren vijftig en zestig. Inderdaad, ook Van den Bergs eigen jeugd speelde zich toen in Utrecht af. Naar zijn eigen zeggen is zijn prille jeugd slecht gedocumenteerd en zette het ontbreken van oude familiefoto\'s hem mee tot het schrijven van \'Stadsjeugd\' aan.\"\"
Ikzelf ben niet in Utrecht opgegroeid. Maar hoe weinig er nodig is om bijna te worden overweldigd door een herinnering, bleek mij onlangs nog. Ik zou worden geïnterviewd door het AD/Utrechts Nieuwsblad en daar moest een foto bij worden gemaakt. \'Burgemeester,\' zei de fotograaf, \'u moet de groeten hebben van mijn ouders\'. Toen bleek dat die ouders de eigenaars waren van de kantoorboekhandel waar ons gezin vroeger altijd zijn schrijfwaren kocht. Bijvoorbeeld pen en inkt, waar ik nog steeds mee schrijf. Want volgens mijn vader kreeg je van schrijven met een balpen een slecht handschrift.
Al die herinneringen schieten in een fractie van een seconde door je heen. Ik zag de winkel zó voor me. Het gevoel dat je dan krijgt is inderdaad wel prettig. Weemoedig. De scherpe, onaangename kantjes zijn er na veertig, vijftig jaar vanaf. Het is een gevoel dat veel Utrechters en oud-Utrechters bij het lezen van \'Stadsjeugd\' moeten hebben gehad. En door middel van dit boekje weer kunnen krijgen.

Annie H. Brouwer-Korf
burgemeester van Utrecht




Inhoud